|
1277 Ljósafell Su 90 og Ljósafell Su 70 mynd Guðlaugur Björn Birgisson 2026
Brottför Ljósafellsins markar ekki bara straumhvörf í útgerðarsögu Fáskrúðsfjarðar, þangað sem skipið kom nýtt sumarið 1973
heldur líka Íslendinga því það er hið síðasta af svokölluðum Japanstogurum. Það er samheiti yfir tíu skip sem smíðuð voru fyrir Íslendinga
í Japan snemma á áttunda áratugnum.
Nýja skipið ber skipaskrárnúmerið SU 70 á meðan hið eldra var SU 90. Kristján Gísli Gunnarsson, skipstjóri Ljósafells, tók við skipinu í Færeyjum og sigldi því heim. „Ferðin var fín miðað við 15-18 m/s hliðarvind. Það valt en lítið enda velta öll skip,“ sagði hann um siglinguna til Fáskrúðsfjarðar.
Í nýja skipinu er talsvert betri aðstaða til vinnu auk þess sem öflugra skip skilar hagkvæmari veiðum. „Ég skýt á að þetta sé 80% uppfærsla. Togdekk, millidekk og lest eru miklu betri. Það tekur 60% meira í körum og togetan er meiri því nýja skipið getur dregið tvö troll.
Öflugra skip gefur okkur meiri tíma í að elta uppi tegundir. Ég býst ekki við að þorskskammturinn okkar breytist miðað við viku frá viku, en ég á von á að við eyðum minni tíma í að ná honum.
Við höfum stundum skotist í minni fiska því við höfðum ekki getu í annað. Það að við getum notað tvö troll gefur okkur möguleika á að draga dýpra og þá fáum við kannski stærri og verðmætari fisk, sem er betra fyrir bæði okkur og frystihúsið.“
Ljósafell SU 70 fer til veiða um helgina
Þegar skipin sigldu saman hlið við hlið um fjörðinn í gærkvöldi tók fólk eftir því að nýja Ljósafellið er breiðara en styttra en hið eldra. „Nýja skipið er tæpum tveimur metrum breiðara en 7-8 metrum styttra. Það er samt stærra í tonnum talið því metri í breidd telur svo mikið.
Klefar og vistarverur eru þrengri. Við tvímenntum bara í einum klefa í gamla skipinu en gerum það í fleirum í þessu. Að öðru leyti eru þetta fínir klefar,“ segir Kristján Gísli.
Áhöfnin af eldra skipinu færist á það nýja. Nú er verið að gera það klárt fyrir fyrstu veiðiferðina. „Við förum út helst á sunnudag og ég hlakka til að takast á við þetta,“ segir Kristján Gísli að lokum.
|